سلام به امام رضا(ع)

مى توان با امام رضا (عليه السلام) كه از دنيا رفته، سخن گفت و به او سلام كرد؟

از ديدگاه قرآن، مرگ فنا و نابودى نيست؛ بلكه انسان با تمام هويت و واقعيتش پس از مرگ، به حيات خود در برزخ ادامه مى دهد.
1. در آيات بسيارى از قرآن مجيد بر پيامبران گذشته سلام داده شده، در حالى كه از دنيا رفته بودند؛ «سلام على نوح فى العالمين».(1)
2. درك درست حيات برزخى و آيات قرآن و روايات، به روشنى بر امكان سخن گفتن با مردگان معمولى و اينكه آنان سخن ما را مى شنوند و به ما پاسخ مى دهند، دلالت دارد. در روايات آمده است: پيامبر اكرم صلى الله عليه وآله در آخرين روزهاى زندگى شان، نيمه شب همراه برخى از صحابه خود، رهسپار قبرستان بقيع شد و پس از ورود به بقيع، با آرميدگان در آنجا چنين گفت: «سلام بر شما كه در جايگاه افراد با ايمان قرار گرفته ايد! شما بر ما سبقت جسته ايد و ما هم به زودى به شما مى پيونديم».(2)
3. رسول اكرم صلى الله عليه وآله مى فرمايد: «وقتى كسى از كنار قبر برادر دينى خود كه مى شناسد، بگذرد و بر او سلام كند، مرده سلام او را پاسخ مى دهد و او را مى شناسد و اگر از كنار قبرى بگذرد و صاحب آن را نشناسد و سلام كند، مرده سلام او را پاسخ مى دهد.» (3)
4. در روايات شيعه و سنى آمده است: رسول اكرم صلى الله عليه وآله فرمود: «هيچ كسى نيست كه بر من سلام كند، مگر آنكه خداوند سلام او را به روح من مى رساند و من پاسخ او را مى گويم».(4)
5. از ديدگاه قرآن، مرگ به معناى نيستى و نابودى نيست؛ بلكه انسان با تمام هويتش به حيات خود ادامه مى دهد. بر اين اساس سلام كردن و سخن گفتن با اولياى الهى و معصومان والاگهر كه در مرتبه اعلاى وجودى و منزلت در نزد خداوند قرار دارند، نه تنها امرى گزاف نيست؛ بلكه امرى شايسته و بجا و توصيه شده است.
بر همين اساس در اذن دخول حرم امام رضا (عليه السلام) و ساير معصومان (عليهم السلام) چنين مى خوانيم: «و اعلم انّ رسولك و خلفائك عليهم السلام احياء عندك يرزقون يرون مقامى و يسمعون كلامى و يردّون سلامى؛(5) خدايا! مى دانم كه رسول و خليفه هاى تو - كه سلام و درود بر آنان باد - زنده اند و نزد تو روزى مى خورند. ايستادنم را مى بينند و سخنم را مى شنوند و سلامم را جواب مى دهند...»
پي نوشت:
1) صافات، آيه 79.
2) الارشاد، ج 1، ص 181؛ المناقب، ج 1، ص 201؛ سنن ترمذى ج 2، ص 258، ح 1059.
3) متقى هندى، كنز العمال، ج 15، ص 646، ح 42556؛ غزالى، احياء العلوم، ج 4، ص 474.
4) سنن ابى داود، ج 1، ص 453، ح 2041؛ مسند احمد، ج 7، ص 527.
5) بحارالانوار، ج 97، ص 160.

دیدگاه ها

ارسال ديدگاه جديد

(لطفا از درج سوال در ديدگاه ها خودداري فرماييد براي طرح سوالات خود به اين آدرس مراجعه فرماييد)

محتویات این فیلد به صورت شخصی نگهداری می شود و در محلی از سایت نمایش داده نمی شود.
  • آدرس های وب و ایمیل به صورت اتوماتیک به لینک تبدیل می شوند.
  • تگ های مجاز : <a><br><em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • خطوط و پاراگرافها به صورت اتوماتیک جدا سازی می شود.
  •  

 

کد امنیتی
این سوال برای آزمایش کردن شما است که آیا شما یک بیننده واقعی ( انسان ) هستید و یا یک رایانه برای ساخت اسپم .
1 + 3 =
دو عدد را جمع کنید و وارد کنید . به عنوان مثال 1+3 را باید 4 وارد کنید .
By submitting this form, you accept the Mollom privacy policy.